Kṛṣṇa’s Departure, Auspicious Omens, and the Opening of the Uttaṅka Dialogue (कृष्णप्रयाण-निमित्त-उत्तङ्कसंवाद-प्रारम्भः)
बलदेवं च दुर्धर्ष तथान्यान् वृष्णिपुड़वान् | “धर्मज्ञ एवं निष्पाप भगवान् जनार्दन! मैं धर्मात्मा राजा युधिष्ठिके पास चलकर उनसे आपके जानेके लिये आज्ञा प्रदान करनेका अनुरोध करूँगा। इस समय आपका द्वारका जाना आवश्यक है
baladevaṃ ca durdharṣa tathānyān vṛṣṇipuṅgavān | “dharmajña evaṃ niṣpāpa bhagavān janārdana! ahaṃ dharmātmā rājā yudhiṣṭhiram upetya tasya tava gamanāya ājñāṃ prārthayiṣye. asmin kāle tava dvārakāgamanam āvaśyakam; atra mama api sammatiḥ. adhunā tvaṃ śīghram eva māmakaṃ mātulaṃ drakṣyasi, durjayaṃ vīraṃ baladevaṃ ca anyaiś ca vṛṣṇivaṃśīyair vīraiḥ saha samāgamiṣyasi”
Vaiśampāyana nói: “Hỡi Janārdana—bậc hiểu rõ dharma và thanh tịnh không vướng tội—tôi sẽ đến gặp đức vua Yudhiṣṭhira chí công để xin phép cho Người lên đường. Lúc này, việc Người trở về Dvārakā là điều cần thiết; tôi cũng tán thành. Chẳng bao lâu nữa, Người sẽ được yết kiến cậu bên ngoại và gặp vị anh hùng bất khả chiến bại Baladeva, cùng các dũng sĩ khác của dòng Vṛṣṇi.”
वैशम्पायन उवाच
Even exalted figures act within dharma through proper procedure: departure is not taken unilaterally but sought with the king’s consent, showing respect for rightful authority and the ethical order after war.
The speaker indicates that Kṛṣṇa’s return to Dvārakā is timely and necessary, and that permission will be requested from King Yudhiṣṭhira; Kṛṣṇa is also reminded that he will soon meet his maternal uncle, Baladeva, and other Vṛṣṇi warriors.