Shloka 2
Mokṣa-dharma Yoga-Upadeśa: Equanimity, Sense-Restraint, and Vision of the Ātman (आत्मदर्शन-योगोपदेशः)
सर्वमित्र: सर्वसह: शमे रक्तो जितेन्द्रिय: । व्यपेतभयमन्युश्च॒ आत्मवान् मुच्यते नर:,जो सबका मित्र, सब कुछ सहनेवाला, मनोनिग्रहमें तत्पर, जितेन्द्रिय, भय और क्रोधसे रहित तथा आत्मवान् है, वह मनुष्य बन्धनसे मुक्त हो जाता है
sarvamitraḥ sarvasahaḥ śame rakto jitendriyaḥ | vyapetabhayamanyuś ca ātmavān mucyate naraḥ ||
Bà-la-môn nói: Người nào là bạn của muôn loài, nhẫn chịu mọi điều, chuyên tâm nơi sự an tĩnh nội tâm, chế ngự các căn, lìa sợ hãi và sân giận—người tự chủ như thế được giải thoát khỏi trói buộc.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Liberation from bondage is achieved through universal friendliness, patience, devotion to mental calm, mastery of the senses, and freedom from fear and anger—ethical and psychological discipline is presented as the direct path to release.
A Brahmin speaker delivers an instructive statement defining the qualities of an ideal person; the verse functions as moral counsel within the Ashvamedhika Parva’s reflective, didactic passages following the great war.