Shloka 1
Vāsudeva’s Upadeśa: The Inner Enemy and the Indra–Vṛtra Precedent (आत्मशत्रु-बोधः; इन्द्र-वृत्रोपाख्यानम्)
/ 2: बछ। से, एकादशोब< ध्याय: श्रीकृष्णका युधिष्ठिरको इन्द्रद्वारा शरीरस्थ वृत्रासुरका संहार करनेका इतिहास सुनाकर समझाना वैशम्पायन उवाच इत्युक्ते नृपतौ तस्मिन् व्यासेनाद्भुतकर्मणा । वासुदेवो महातेजास्ततो वचनमाददे,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! अद्भुत-कर्मा वेदव्यासजीने युधिष्ठिरसे इस प्रकार कहा, तब महातेजस्वी भगवान् श्रीकृष्ण कुछ कहनेको उद्यत हुए
vaiśampāyana uvāca | ity ukte nṛpatau tasmin vyāsena adbhuta-karmaṇā | vāsudevo mahā-tejās tato vacanam ādade ||
Vaiśampāyana nói: Khi nhà vua đã được Vyāsa—bậc có những công hạnh kỳ diệu—nói với lời ấy, thì Vāsudeva (Kṛṣṇa), rực rỡ đại quang minh, liền bắt đầu cất lời.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical instruction as a living dialogue: after Vyāsa’s authoritative guidance, Kṛṣṇa’s speech is introduced, implying that dharma is clarified through both ascetic insight and compassionate, actionable counsel suited to a ruler’s dilemmas.
Vaiśampāyana narrates a transition: Vyāsa has just spoken to the king (contextually Yudhiṣṭhira), and now Vāsudeva (Kṛṣṇa), described as greatly radiant, prepares to respond and continue the instruction.