Adhyāya 57: Tapas–Dāna Phala
On the Fruits of Austerity and Giving
तत्र दिव्यानभिप्रायान् ददर्श कुशिकस्तदा । पर्वतान् रूप्यसानूंश्व नलिनीश्व सपड़कजा:
tatra divyān abhiprāyān dadarśa kuśikas tadā | parvatān rūpyasānūṁś ca nalinīś ca sapaṅkajāḥ ||
Tại đó, Kuśika bấy giờ trông thấy những cảnh tượng kỳ diệu gợi bóng trời—những dãy núi có sườn bạc lấp lánh, và những hồ đầy sen, nơi hoa súng và hoa sen cùng mọc nở—dấu hiệu của một cõi cao quý, cát tường, khiến tâm trí hướng về những mục đích cao thượng.
भीष्म उवाच
The verse highlights how a purified seeker’s journey is marked by auspicious, elevating perceptions—natural beauty becomes a signpost that turns the mind toward higher purpose (abhiprāya) and supports dharmic, ascetic aspiration.
Bhīṣma describes Kuśika arriving at a remarkable region and witnessing extraordinary scenery: mountains with silvery ridges and lotus-filled lakes, indicating a sacred or spiritually charged landscape.