Shloka 54
कालयुक्तधर्मविवेकः
Discerning Dharma in Accord with Time
यः वक्षिन्निरयात् तस्मात् समुत्तरति कर्हिचित् । मानुष्यं लभते चापि हीनायुस्तत्र जायते,यदि कभी कोई उस नरकसे छुटकारा पाता है तो मनुष्ययोनिमें जन्म लेता है, किंतु वहाँ उसकी आयु बहुत थोड़ी होती है
yaḥ vakṣin-nirayāt tasmāt samuttarati karhicit | mānuṣyaṁ labhate cāpi hīnāyus tatra jāyate ||
Kẻ nào, vào một lúc nào đó, thoát khỏi địa ngục ấy mà vươn lên được, thì đạt lại thân người; nhưng trong kiếp người ấy, y sinh ra với thọ mạng suy giảm, ngắn ngủi.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Even when one eventually escapes a hellish consequence, karmic effects do not vanish instantly; they can persist as limitations in the next life—here, a shortened human lifespan—highlighting moral accountability across births.
Maheśvara describes the post-mortem trajectory of a wrongdoer: after suffering in a particular hell (niraya), if release occurs, the being returns to human birth, but with the lingering consequence of reduced longevity.