Bhaṅgāśvanopākhyāna — On comparative affection in strī–puruṣa union (भङ्गाश्वनोपाख्यानम्)
मृदुत्वं च तनुत्वं च विक्लवत्वं तथैव च । स्त्रीगुणा ऋषिश्ि: प्रोक्ता धर्मतत्त्वार्थदर्शिभि:,“धर्मके तत्त्वको देखने और जाननेवाले ऋषियोंने मृदुता, कृशता और व्याकुलता--ये सत्रीके गुण बताये हैं
mṛdutvaṃ ca tanutvaṃ ca viklavatvaṃ tathaiva ca | strīguṇā ṛṣibhiḥ proktā dharmatattvārthadarśibhiḥ ||
Bhīṣma nói: “Sự dịu dàng, sự mảnh mai, và cả sự rụt rè hay xao động—đó là những phẩm tính của nữ giới, như các bậc hiền triết thấu đạt chân nghĩa của dharma đã nêu.”
भीष्म उवाच
The verse presents a traditional dharma-oriented characterization: sages who claim insight into dharma describe certain traits—gentleness, delicacy, and wavering/timidity—as typical feminine qualities, within Bhishma’s didactic instruction.
In the Anuśāsana Parva’s instructional setting, Bhishma continues a discourse on dharma and social conduct, citing what earlier sages have taught about commonly attributed qualities of women.