Shloka 9
Yayāti’s Abdication and Pūru’s Coronation (ययाति-पूोरु-राज्याभिषेकः)
(यद्येव देवान् गच्छेस्त्वं मां च त्यक्त्वा ग्रहाधिप । सर्वत्यागं ततः कृत्वा प्रविशामि हुताशनम् ।।) ग्रहेश्वरर यदि आप मुझे छोड़कर देवताओंके पक्षमें चले जायँगे तो मैं भी सर्वस्व त्याग कर जलती आगममें कूद पड़ूँगा। शुक्र उवाच समुद्र प्रविशध्वं वा दिशो वा द्रवतासुरा: । दुहितुर्नाप्रियं सोढुं शक्तो5हं दयिता हि मे,शुक्राचार्यने कहा--असुरो! तुमलोग समुद्रमें घुस जाओ अथवा चारों दिशाओंमें भाग जाओ; मैं अपनी पुत्रीके प्रति किया गया अप्रिय बर्ताव नहीं सह सकता; क्योंकि वह मुझे अत्यन्त प्रिय है
śukra uvāca | samudraṁ praviśadhvaṁ vā diśo vā dravatāsurāḥ | duhitur nāpriyaṁ soḍhuṁ śakto 'haṁ dayitā hi me ||
Śukra nói: “Hỡi các Asura, hoặc hãy lao xuống biển, hoặc hãy chạy trốn về bốn phương. Ta không thể chịu đựng điều bất công đã gây ra cho con gái ta, vì nàng vô cùng yêu dấu đối với ta.”
शुक्र उवाच
Educational Q&A
The verse asserts an ethical limit: wrongdoing against one’s dependent—especially a daughter under a father’s protection—is intolerable. Affection (dayā/prīti) here functions as a dharmic motive to resist injustice and to act decisively rather than passively endure dishonor.
Śukra addresses the Asuras with urgent commands—either to enter the ocean or scatter in all directions—because he cannot bear the offense committed against his daughter. His reaction signals a turning point where personal grievance and protective duty drive immediate strategic movement.