Shloka 8
Yayāti’s Abdication and Pūru’s Coronation (ययाति-पूोरु-राज्याभिषेकः)
यद्यस्मानपहाय त्वमितो गच्छसि भार्गव । समुद्र सम्प्रवेक्ष्यामो नान््यदस्ति परायणम्,भुगुनन्दन! आपपर अधर्म अथवा मिथ्याभाषणका दोष मैंने कभी लगाया हो, यह मैं नहीं जानता। आपमें तो सदा धर्म और सत्य प्रतिष्ठित हैं। अतः आप हमलोगोंपर कृपा करके प्रसन्न होइये। भार्गव! यदि आप हमें छोड़कर चले जाते हैं तो हम सब लोग समुद्रमें समा जायूँगे; हमारे लिये दूसरी कोई गति नहीं है
yady asmān apahāya tvam ito gacchasi bhārgava | samudraṃ sampravekṣyāmo nānyad asti parāyaṇam ||
Vaiśampāyana nói: “Hỡi Bhārgava, nếu ngài bỏ chúng ta mà rời khỏi đây, chúng ta sẽ lao mình vào biển cả; với chúng ta không còn nơi nương tựa nào khác. Ta không biết mình đã từng gán cho ngài lỗi bất nghĩa hay lời dối trá bao giờ. Nơi ngài, dharma và chân thật luôn vững lập. Vậy xin ngài thương xót chúng ta và rộng lòng ban ân.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical appeal grounded in dharma and satya: the speaker insists they have not accused the sage of wrongdoing or falsehood, affirms the sage’s established righteousness, and seeks compassionate protection as their only refuge.
Vaiśampāyana narrates a plea addressed to a Bhārgava sage: if the sage leaves them, they claim they will have no option but to enter the ocean, emphasizing desperation and dependence while requesting the sage’s favor and continued support.