Shloka 63
अध्याय ७४: अक्रोध–क्षमा–निवासनीति
Chapter 74: Non-anger, Forbearance, and the Ethics of Residence
अड्भादज़ात् सम्भवसि हृदयादधिजायसे । आत्मा वै पुत्रनामासि स जीव शरद: शतम्,“(उस मन्त्रसमुदायका भाव इस प्रकार है--) हे बालक! तुम मेरे अंग-अंगसे प्रकट हुए हो; हृदयसे उत्पन्न हुए हो। तुम पुत्र नामसे प्रसिद्ध मेरे आत्मा ही हो, अतः वत्स! तुम सौ वर्षोतक जीवित रहो
aṅgebhyaḥ sambhavasi hṛdayād adhijāyase | ātmā vai putranāmāsi sa jīva śaradaḥ śatam ||
Duṣyanta nói: “Hỡi con thơ, con đã hiện ra từ chính từng chi thể của ta và sinh ra từ trái tim ta. Con thật là bản thân ta, được gọi bằng danh xưng ‘con trai’; vậy nên, con yêu dấu, hãy sống trọn một trăm mùa thu.”
दुष्यन्त उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that a son is regarded as the father’s own self (ātmā) in dharmic thought, emphasizing responsibility, affection, and rightful acknowledgment of one’s child, along with the traditional blessing for a complete life-span.
King Duṣyanta addresses the child as his own, describing the son’s origin as from his body and heart, and pronounces a benediction—“live a hundred years”—signaling acceptance and the restoration/affirmation of familial and dynastic continuity.