Shloka 31
अध्याय ७४: अक्रोध–क्षमा–निवासनीति
Chapter 74: Non-anger, Forbearance, and the Ethics of Residence
यमो वैवस्वतस्तस्य निर्यातयति दुष्कृतम् । हृदि स्थित: कर्मसाक्षी क्षेत्रज्ञो यस्य तुष्यति,“जिसपर हृदयस्थित कर्मसाक्षी क्षेत्रज्ञ परमात्मा संतुष्ट रहते हैं, सूर्यपुत्र यमराज उसके सभी पापोंको स्वयं नष्ट कर देते हैं
yamo vaivasvatas tasya niryātayati duṣkṛtam | hṛdi sthitaḥ karmasākṣī kṣetrajño yasya tuṣyati ||
Với người mà trong tim, Đấng Kṣetrajña—nhân chứng nội tại của mọi nghiệp—được làm cho hài lòng, thì Diêm Vương, con của Vivasvān, tự tay xua tan mọi ác nghiệp của người ấy.
दुष्यन्त उवाच
Educational Q&A
When the indwelling witness (kṣetrajña/karmasākṣī) is pleased—i.e., one’s conduct is inwardly righteous—then the consequences of wrongdoing are said to be removed; moral purity is grounded in inner truth and dharmic action, not merely external appearances.
Duṣyanta makes a dharmic assertion about moral causality: he invokes Yama (as Vaivasvata) and the heart-abiding witness to explain how sin is judged and dispelled, framing ethical accountability as both cosmic (Yama) and internal (the karmasākṣī).