Shloka 7
Adhyāya 71: Kaca and the Saṃjīvanī-vidyā
Devayānī–Śukra Episode
(आश्रमस्याभिगमने कि त्वं कार्य चिकीर्षसि । कस्त्वमद्येह सम्प्राप्तो महर्षेराश्रमं शुभम् ।।) “आपके आश्रमकी ओर पधारनेका क्या कारण है? आप यहाँ कौन-सा कार्य सिद्ध करना चाहते हैं? आपका परिचय क्या है? आप कौन हैं? और आज यहाँ महर्षिके इस शुभ आश्रमपर (किस उद्देश्यसे) आये हैं? तामब्रवीत् ततो राजा कन्यां मधुरभाषिणीम् | दृष्टवा चैवानवद्याजीं यथावत् प्रतिपूजित:,उसके द्वारा विधिवत् किये हुए आतिथ्य सत्कारको ग्रहण करके राजाने उस सर्वांगसुन्दरी एवं मधुरभाषिणी कन््याकी ओर देखकर कहा
āśramasyābhigamane ki tvaṃ kāryaṃ cikīrṣasi | kas tvam adyeha samprāpto maharṣer āśramaṃ śubham ||
“Vì cớ gì ngươi đến gần am thất này? Ngươi muốn thành tựu việc gì tại đây? Ngươi là ai—thân phận ngươi là gì—và hôm nay ngươi đến am thất cát tường của bậc đại hiền triết với mục đích nào?” Vaiśampāyana nói: Sau khi tiếp nhận sự tiếp đãi đúng nghi lễ của nàng, nhà vua nhìn thiếu nữ toàn vẹn dung nhan, lời nói dịu ngọt ấy và cất lời rằng—
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic social conduct: a visitor to a sacred space is respectfully questioned about identity and purpose. Such inquiry protects the sanctity of the āśrama while maintaining courtesy and moral order.
A speaker (Vaiśampāyana) reports a formal questioning at a sage’s hermitage: the newcomer is asked why they have come, what they intend to do, and who they are—framing the encounter within the norms of āśrama etiquette and responsibility.