Shloka 117
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
जज्ञाते रूपसम्पन्नावश्चिभ्यां च यमावपि । नकुल: सहदेवश्व गुरुशुश्रूषणे रतो,युधिष्ठिर धर्मसे, भीमसेन वायुदेवतासे, सम्पूर्ण शस्त्रधारियोंमें श्रेष्ठ श्रीमान् अर्जुन इन्द्रदेवसे तथा सुन्दर रूपवाले नकुल और सहदेव अभश्विनीकुमारोंसे उत्पन्न हुए थे। वे जुड़वें पैदा हुए थे। नकुल और सहदेव सदा गुरुजनोंकी सेवामें तत्पर रहते थे
dāśa uvāca | jajñāte rūpasampannau aśvibhyāṃ ca yamāv api | nakulaḥ sahadevaś ca guruśuśrūṣaṇe rataḥ |
Daśa nói: “Và hai anh em song sinh, dung mạo tuấn tú, được sinh ra từ các thần Aśvin. Nakula và Sahadeva—luôn tận tâm phụng sự bậc trưởng thượng và thầy dạy—chính là đôi song sinh ấy.”
दाश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights guru-śuśrūṣā—devoted service and attentiveness to elders and teachers—as a defining virtue, presented alongside noble birth and beauty to show that character is measured by conduct, not merely lineage.
The speaker Dāśa is recounting the origins of the Pāṇḍavas, specifying that Nakula and Sahadeva were twin brothers, handsome in appearance, born through the Aśvin gods, and known for their constant service to gurus and elders.