Shloka 11
तामेव तु ममामित्रां चिन्तयन् परितप्यसे । ध्रुवं मयि न ते स्नेहो यथा तस्यां पुराभवत्,“तुम तो मेरी दुश्मन उसी जरिता सौतके लिये चिन्ता करते हुए संतप्त हो रहे हो। पहले जरितामें तुम्हारा जैसा स्नेह था वैसा अवश्य ही मुझपर नहीं है
tām eva tu mamāmitrāṃ cintayan paritapyase | dhruvaṃ mayi na te sneho yathā tasyāṃ purābhavat ||
“Ngươi đang bừng bừng lo lắng, chỉ nghĩ đến người đàn bà ấy—kẻ đối địch và thù nhân của ta. Hẳn là ngươi không dành cho ta thứ tình thương như ngươi đã từng dành cho nàng thuở trước.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how attachment and partiality in intimate relationships can manifest as jealousy and reproach: when one’s mind clings to a former affection, it breeds suffering and undermines fairness toward the present partner.
A woman rebukes her partner, accusing him of being distressed while thinking of her rival (called an enemy), and concludes that his affection for her is not equal to the affection he previously showed the other woman.