Shloka 13
देवराजो5पि तं दृष्टवा संरब्ध॑ समरे<र्जुनम् । स्वमस्त्रमसृजत् तीव्रं छादयित्वाखिलं नभः,देवराजने भी अर्जुनको युद्धमें कुपित देख सम्पूर्ण आकाशको आच्छादित करते हुए अपने दुस्सह अस्त्र (ऐन्द्रास्त्र)-को प्रकट किया
Vaiśampāyana uvāca | devarājo 'pi taṃ dṛṣṭvā saṃrabdhaṃ samare 'rjunam | svam astram asṛjat tīvraṃ chādayitvākhilaṃ nabhaḥ ||
Vaiśampāyana nói: Thấy Arjuna bừng bừng giận dữ giữa chiến trận, ngay cả vua của chư thiên cũng phóng ra vũ khí dữ dội của mình, che phủ trọn vòm trời.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral danger of unchecked anger in warfare: when wrath rises, responses tend to escalate, drawing even greater powers into conflict. It implicitly values self-control and discernment (dharma) over mere might.
In the battle scene, Arjuna is seen fighting in a provoked, wrathful state. Indra, the king of the gods, responds by releasing his own powerful divine missile, so potent that it seems to cover the whole sky.