Shloka 8
कद्रू-इन्द्र-स्तुतिः तथा नागानां तापनिवृत्तिः
Kadrū’s Hymn to Indra and the Nāgas’ Distress
शुभं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् । अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुण्यजलमद्भुतम्,अमरोंके अमृतकी खान होनेसे वह अत्यन्त शुभ एवं दिव्य माना जाता है। उसका कोई माप नहीं है। वह अचिन्त्य, पवित्र जलसे परिपूर्ण तथा अद्भुत है
śubhaṃ divyam amartyānām amṛtasyākaraṃ param | aprameyam acintyaṃ ca supuṇyajalam adbhutam ||
Śaunaka nói: “Vì là mỏ nguồn tối thượng của amṛta—cam lộ của bậc bất tử—nên đại dương ấy được xem là vô cùng cát tường và thiêng liêng. Nó không thể đo lường, vượt ngoài mọi suy tưởng—kỳ diệu, và đầy ắp những dòng nước thanh tịnh, sinh công đức.”
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse elevates the idea of a sacred, divine source—described as immeasurable and inconceivable—whose purity and merit-bearing waters symbolize transcendent sanctity and the limits of ordinary human cognition when approaching the divine.
Śaunaka is describing (in laudatory terms) a supreme, wondrous repository associated with amṛta and the immortals, emphasizing its auspiciousness, divinity, and extraordinary purity as part of the ongoing account being discussed in the Adi Parva.