Shloka 4
कद्रू-इन्द्र-स्तुतिः तथा नागानां तापनिवृत्तिः
Kadrū’s Hymn to Indra and the Nāgas’ Distress
तिमिड्िलझषाकीर्ण मकरैरावृतं तथा । सत्त्वैश्व बहुसाहस्रनैनानारूपै: समावृतम्,वह तिमि नामक बड़े-बड़े मत्स्योंको भी निगल जानेवाले तिमिंगिलों, मत्स्यों तथा मगर आदिसे व्याप्त था। नाना प्रकारकी आकृतिवाले सहस्रों जल-जन्तु उसमें भरे हुए थे
śaunaka uvāca | timiṅgilajhaṣākīrṇaṁ makarair āvṛtaṁ tathā | sattvaiś ca bahusāhasrair nānārūpaiḥ samāvṛtam ||
Śaunaka nói: “Vùng nước mênh mông ấy chen chúc những quái ngư timiṅgila và những loài cá lớn, lại còn bị bao phủ bởi các makara (thú thủy sinh dạng cá sấu). Khắp bốn bề đều đầy ắp hàng ngàn sinh vật dưới nước, hình dạng muôn vẻ.”
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse primarily builds epic atmosphere rather than giving a direct moral injunction: it evokes the vastness and peril of the waters by listing formidable and diverse aquatic beings, cultivating awe and attentiveness to the scale of the world described in the Mahābhārata’s frame narrative.
Śaunaka describes a body of water as densely populated by timiṅgilas, large fish, makaras, and countless other water-creatures of many shapes—an imagistic catalogue that emphasizes abundance, danger, and the marvels of the natural (and mythic) world.