Shloka 50
Adhyāya 196: Droṇa’s Conciliatory Counsel and Karṇa’s Suspicion of Counsel (मन्त्र-नय-विवादः)
तत् तथा भविता भद्रे वचस्तदू भद्रमस्तु ते । देहमन्यं गतायास्ते सर्वमेतद् भविष्यति,तब देवाधिदेव महादेवजीने मन-ही-मन अत्यन्त संतुष्ट होकर उससे यह शुभ वचन कहा--'भद्रे! तुमने 'पति दीजिये” इस वाक्यको पाँच बार दुहराया है; इसलिये मैंने जो पहले कहा है, वैसा ही होगा, तुम्हारा कल्याण हो। किंतु तुम्हें दूसरे शरीरमें प्रवेश करनेपर यह सब होगा”
tat tathā bhavitā bhadre vacas tadū bhadram astu te | deham anyaṃ gatāyās te sarvam etad bhaviṣyati ||
Vyāsa nói: “Đúng vậy, thưa phu nhân cao quý—nguyện điều lành đến với nàng. Vì nàng đã lặp lại lời cầu ‘xin ban cho thiếp một phu quân’ đến năm lần, nên điều ta đã nói trước kia nhất định sẽ ứng nghiệm. Nhưng tất cả chỉ được thành tựu cho nàng sau khi nàng chuyển sang một thân khác.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral force of intention and repeated speech in vow/boon contexts, while also affirming that outcomes may be delayed and conditioned by karma—here, fulfillment is tied to a future embodiment rather than immediate gratification.
Vyāsa confirms that the woman’s repeatedly voiced request will be granted exactly as previously declared, offers a blessing for her welfare, and adds a crucial condition: the promised result will manifest only after she enters another body (i.e., in a subsequent life or embodiment).