Shloka 5
द्रौपदी-वरण-प्रत्ययः — Intelligence Reports and the Kaurava Court’s Response
ततो<5पर: पार्थिवसड्घमध्ये प्रवृद्धमारुज्य महीप्ररोहम् । प्रकालयन्नेव स पार्थिवौघान् क्रुद्धोइन्तक: प्राणभृतो यथैव,उस समय राजकुमारी कृष्णा अत्यन्त प्रसन्न हो उनका मृगचर्म थामकर ठीक उसी तरह उनके पीछे-पीछे जा रही थी, जैसे गजराजके पीछे हथिनी जा रही हो। यह देख राजा लोग सहन न कर सके और क्रोधमें भरकर युद्ध करनेके लिये उसपर चारों ओरसे टूट पड़े। तब एक दूसरा वीर बहुत बड़े वृक्षको उखाड़कर राजाओंकी उस मण्डलीमें कूद पड़ा और जैसे कोपमें भरे हुए यमराज समस्त प्राणियोंका संहार करते हैं, उसी प्रकार वह उन नरेशोंको मानो कालके गालमें भेजने लगा
tato 'paraḥ pārthivasaṅghamadhye pravṛddham ārujya mahīpraroham | prakālayann eva sa pārthivaughān kruddho 'ntakaḥ prāṇabhṛto yathaiva ||
Rồi một dũng sĩ khác nhổ bật một cây đại thụ khỏi mặt đất, nhảy vào giữa đám vua chúa. Trong cơn thịnh nộ, chàng quật ngã cả đoàn vương hầu—như Antaka (Thần Chết) nổi giận, tàn phá muôn loài hữu tình.
धृष्टह्ुम्न उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (wrath) and wounded royal pride can overturn restraint and dharma, turning a ceremonial or social setting into destructive conflict; it warns that violence spreads quickly when leaders abandon self-control.
A powerful fighter enters the kings’ assembly, uproots a large tree, and uses it as a weapon to batter the gathered kings, likened to Death (Antaka/Yama) cutting down living beings.