Shloka 4
द्रौपदी-वरण-प्रत्ययः — Intelligence Reports and the Kaurava Court’s Response
कृष्णा प्रगृह्माजिनमन्वयात् त॑ नागं॑ यथा नागवधू: प्रहृष्टा | अमृष्यमाणेषु नराधिपेषु क्रुद्धेषु वै तत्र समापतत्सु,उस समय राजकुमारी कृष्णा अत्यन्त प्रसन्न हो उनका मृगचर्म थामकर ठीक उसी तरह उनके पीछे-पीछे जा रही थी, जैसे गजराजके पीछे हथिनी जा रही हो। यह देख राजा लोग सहन न कर सके और क्रोधमें भरकर युद्ध करनेके लिये उसपर चारों ओरसे टूट पड़े। तब एक दूसरा वीर बहुत बड़े वृक्षको उखाड़कर राजाओंकी उस मण्डलीमें कूद पड़ा और जैसे कोपमें भरे हुए यमराज समस्त प्राणियोंका संहार करते हैं, उसी प्रकार वह उन नरेशोंको मानो कालके गालमें भेजने लगा
kṛṣṇā pragṛhyājinam anvayāt taṁ nāgaṁ yathā nāgavadhuḥ prahṛṣṭā | amṛṣyamāṇeṣu narādhipeṣu kruddheṣu vai tatra samāpatatsu ||
Draupadī, lòng đầy hoan hỷ, nắm lấy tấm da hươu và theo sát chàng—như voi cái vui mừng bước theo voi chúa của mình. Thấy vậy, các vua chúa tụ hội không sao chịu nổi; họ bừng bừng phẫn nộ, từ bốn phía xông tới để tấn công chàng.
धृष्टह्ुम्न उवाच
Educational Q&A
Unchecked pride and possessiveness turn a public rite into violence. The verse implicitly contrasts inner restraint (kṣamā, self-control) with the destructive impulse of wounded status, showing how adharma begins when one cannot bear another’s rightful success or a woman’s expressed choice.
After the contest, Draupadī happily follows the victorious man, holding the deerskin. The rival kings, unable to tolerate the outcome, become enraged and rush to attack from all sides, setting the stage for a sudden battle.