Shloka 5
पाण्डवानां पाञ्चालगमनम्
The Pāṇḍavas’ Journey toward Pāñcāla and News of the Svayaṃvara
स चचार सहामात्यो मृगयां गहने वने । मृगान् विध्यन् वराहांश्व रम्येषु मरुधन्वसु,एक दिन वे अपने मन्त्रियोंके साथ गहन वनमें आखेटके लिये गये। मरुप्रदेशके सुरम्य वनोंमें उन्होंने वराहों और अन्य हिंसक पशुओंको मारते हुए एक हिंसक पशुको पकड़नेके लिये उसका पीछा किया। अधिक परिश्रमके कारण उन्हें बड़ा कष्ट सहना पड़ा। नरश्रेष्ठ! वे प्याससे पीड़ित हो महर्षि वसिष्ठके आश्रममें आये। मनुष्योंमें श्रेष्ठ महाराज विश्वामित्रको आया देख पूजनीय पुरुषोंकी पूजा करनेवाले महर्षि वसिष्ठने उनका सत्कार करते हुए आतिथ्य ग्रहण करनेके लिये आमन्त्रित किया
sa cacāra sahāmātyo mṛgayāṃ gahane vane | mṛgān vidhyan varāhāṃś ca ramyeṣu marudhanvasu ||
Cùng các đại thần tháp tùng, nhà vua đi săn trong khu rừng rậm. Giữa những dải rừng đẹp đẽ của miền đất khô hạn, ông bắn hạ nai và lợn rừng rồi tiếp tục cuộc truy đuổi trong cơn say săn bắn—một tình tiết mở màn cho sự căng thẳng đạo lý giữa quyền lực vương giả biểu lộ qua trò săn và sự tiết chế cần có trước sự thanh tịnh của bậc khổ hạnh.
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds a common royal activity—hunting—hinting at the ethical contrast between kṣatriya assertion in the wilderness and the higher ideal of restraint and reverence that will be tested when royal power encounters ascetic authority.
A king, accompanied by his ministers, goes on a hunt in a dense forest and shoots deer and boars in the pleasant tracts of an arid region; this action functions as the lead-in to the subsequent encounter at an āśrama (in this chapter’s broader story).