Shloka 32
Ādi-parva Adhyāya 141: Bhīma–Hiḍimba Confrontation and Protective Discourse
दुर्योधन उवाच श्रुता मे जल्पतां तात पौराणामशिवा गिर: । त्वामनादृत्य भीष्म च पतिमिच्छन्ति पाण्डवम्,दुर्योधन बोला--'पिताजी! मैंने परस्पर वार्तालाप करते हुए पुरवासियोंके मुखसे (बड़ी) अशुभ बातें सुनी हैं। वे आपका और भीष्मजीका अनादर करके पाण्डुनन्दन युधिष्ठिरको राजा बनाना चाहते हैं
duryodhana uvāca: śrutā me jalpatāṃ tāta paurāṇām aśivā giraḥ | tvām anādṛtya bhīṣmaṃ ca patim icchanti pāṇḍavam ||
Duryodhana nói: “Thưa phụ vương, con đã nghe dân thành khi bàn tán với nhau thốt ra những lời điềm gở. Họ coi thường phụ vương và cả Bhīṣma, rồi muốn tôn Pāṇḍava (Yudhiṣṭhira) làm chúa tể và vua của họ.”
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how kingship depends not only on birth and power but also on public confidence and perceived dharmic legitimacy; ignoring elders and rightful conduct destabilizes rule and fuels conflict.
Duryodhana reports to his father Dhṛtarāṣṭra that he has overheard the citizens speaking ominously and expressing a desire to make the Pāṇḍava—implicitly Yudhiṣṭhira—the ruler, even at the cost of disregarding Dhṛtarāṣṭra and Bhīṣma.