Shloka 25
Āstravidyā-Pradarśana: The Kuru Princes’ Public Demonstration of Arms (आस्त्रविद्या-प्रदर्शनम्)
प्रिया बभूवुस्तासां च तथैव मुनियोषिताम् । कुन्तीमथ पुन: पाण्डुर्माद्रयर्थे समचोदयत्,वे सभी महान् धैर्यशाली, अधिक वीर्यवान, महाबली और पराक्रमी थे। उन देवस्वरूप महान् तेजस्वी पुत्रोंकोी देखकर महाराज पाण्डुको बड़ी प्रसन्नता हुई। वे आनन्दमें मग्न हो गये। वे सभी बालक शतशुंगनिवासी समस्त मुनियों और मुनिपत्नियोंके प्रिय थे। तदनन्तर पाण्डुने माद्रीसे संतानकी उत्पत्ति करानेके लिये कुन्तीको पुनः प्रेरित किया
priyā babhūvus tāsāṁ ca tathaiva muniyoṣitām | kuntīm atha punaḥ pāṇḍur mādryarthe samacodayat ||
Vaiśampāyana nói: Những người con ấy trở nên thân yêu đối với các ẩn sĩ, và cũng vậy đối với các phu nhân của họ. Sau đó, vua Pāṇḍu lại thúc giục Kuntī—lần này vì Mādrī—để có thể sinh ra con nối dõi.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse points to a dharmic concern for continuity of lineage and fairness within a royal household: Pāṇḍu seeks offspring not merely for himself but also for Mādrī’s share, while the children’s being beloved among sages reflects social-ethical approval rooted in virtue and good conduct.
After the birth and acceptance of the sons—who become dear to the forest sages and their wives—Pāṇḍu again approaches Kuntī and urges her to act so that Mādrī too may obtain children.