Shloka 70
Āṇīmāṇḍavya–Upākhyāna
The Account of Āṇīmāṇḍavya and the Birth of Vidura
त्वं च शूर: सदामर्षी शस्त्रनित्यश्व भारत | नान्यत्र युद्धात् तस्मात् ते निधनं विद्यते क्वचित्,“भारत! तुम शूरवीर हो। तुम कभी किसीकी बात सहन नहीं कर सकते और सदा अस्त्र-शस्त्रोंके अभ्यासमें ही लगे रहते हो; अतः युद्धके सिवा और किसी कारणसे कभी तुम्हारी मृत्यु होनेकी सम्भावना नहीं है
tvaṃ ca śūraḥ sadāmarṣī śastranityaśva bhārata | nānyatra yuddhāt tasmāt te nidhanaṃ vidyate kvacit ||
Vaiśampāyana nói: “Còn con, hỡi Bhārata, là một dũng sĩ—không bao giờ chịu nổi sự sỉ nhục và luôn chuyên tâm luyện tập binh khí. Vì thế, đối với con, không có cái chết nào từ nguyên nhân khác ngoài chiến trận.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames a warrior’s life as governed by temperament and duty: one who is habitually martial and intolerant of affront is portrayed as destined to meet death only in battle, highlighting the Mahābhārata’s linkage of character (svabhāva), kṣatriya-dharma, and fate.
Vaiśampāyana, in his ongoing narration, addresses a descendant of Bharata and characterizes him as a perpetually weapon-practicing hero who cannot endure insult, concluding that such a person’s death is expected to occur only through warfare.