Shloka 47
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
ययातीक्ष्वाकुवंशश्व राजर्षीणां च सर्वशः । सम्भूता बहवो वंशा भूतसर्गा: सुविस्तरा:,फिर उनसे भी दस गुने अर्थात् दस लाख पुत्र सहस्रज्योतिके हुए। उन्हींसे यह कुरुवंश, यदुवंश, भरतवंश, ययाति और इक्ष्वाकुके वंश तथा अन्य राजर्षियोंके सब वंश चले। प्राणियोंकी सृष्टिपरम्परा और बहुत-से वंश भी इन्हींसे प्रकट हो विस्तारको प्राप्त हुए हैं
yayātīkṣvākavaṁśaś ca rājarṣīṇāṁ ca sarvaśaḥ | sambhūtā bahavo vaṁśā bhūtasargāḥ suvistārāḥ ||
Từ họ phát sinh dòng dõi Yayāti và dòng dõi Ikṣvāku; cũng vậy, muôn mặt muôn phương, vô số triều hệ của các bậc vương thánh đều hình thành. Nhiều nhánh huyết thống ra đời, và các thế hệ của muôn loài lan tỏa trong một mạch nối mênh mông, xa rộng—lập nên những dòng thừa tự lớn lao, về sau sẽ chuyên chở vương quyền, bổn phận và trật tự xã hội.
Educational Q&A
The verse emphasizes continuity: dynasties and the broader succession of beings arise and expand through ancestral lines. By highlighting rājarṣis and major royal houses, it frames kingship as part of an ordered transmission in which responsibility and dharma are carried forward through generations.
In the opening genealogical account of the Mahābhārata, the text notes that from earlier progenitors emerged many extensive lineages—specifically naming the Yayāti and Ikṣvāku lines and, more generally, the dynasties of royal seers—along with the vast unfolding of living generations.