Akrūra in Hastināpura: Kuntī’s Lament and Dhṛtarāṣṭra’s Moral Instruction
श्रीशुक उवाच स गत्वा हास्तिनपुरं पौरवेन्द्रयशोऽङ्कितम् । ददर्श तत्राम्बिकेयं सभीष्मं विदुरं पृथाम् ॥ १ ॥ सहपुत्रं च बाह्लीकं भारद्वाजं सगौतमम् । कर्णं सुयोधनं द्रौणिं पाण्डवान् सुहृदोऽपरान् ॥ २ ॥
śrī-śuka uvāca sa gatvā hāstinapuraṁ pauravendra-yaśo-’ṅkitam dadarśa tatrāmbikeyaṁ sa-bhīṣmaṁ viduraṁ pṛthām
Śukadeva nói: Akrūra đi đến Hastināpura, thành đô rạng danh bởi vinh quang các vua Paurava. Tại đó ông gặp Dhṛtarāṣṭra, Bhīṣma, Vidura và Pṛthā (Kuntī), cùng Bāhlika với con trai Somadatta. Ông cũng gặp Droṇācārya, Kṛpācārya, Karṇa, Suyodhana, Drauṇi (Aśvatthāmā), các Pāṇḍava và những bằng hữu thân thiết khác.
Āmbikeya refers to Dhṛtarāṣṭra, called so because he is the son of Ambikā.
The verse situates the narrative in the Kuru royal assembly at Hastināpura, indicating the presence of key elders and devotees connected to the Mahābhārata line.
It highlights the importance of saintly and wise association—seeking guidance from principled elders and devotees when navigating complex family or social duty.