Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 44
Lakṣmī’s Emergence, Dhanvantari, and the Advent of Mohinī-mūrti
एतस्मिन्नन्तरे विष्णु: सर्वोपायविदीश्वर: । योषिद्रूपमनिर्देश्यं दधार परमाद्भुतम् ॥ ४१ ॥ प्रेक्षणीयोत्पलश्यामं सर्वावयवसुन्दरम् । समानकर्णाभरणं सुकपोलोन्नसाननम् ॥ ४२ ॥ नवयौवननिर्वृत्तस्तनभारकृशोदरम् । मुखामोदानुरक्तालिझङ्कारोद्विग्नलोचनम् ॥ ४३ ॥ बिभ्रत् सुकेशभारेण मालामुत्फुल्लमल्लिकाम् । सुग्रीवकण्ठाभरणं सुभुजाङ्गदभूषितम् ॥ ४४ ॥ विरजाम्बरसंवीतनितम्बद्वीपशोभया । काञ्च्या प्रविलसद्वल्गुचलच्चरणनूपुरम् ॥ ४५ ॥ सव्रीडस्मितविक्षिप्तभ्रूविलासावलोकनै: । दैत्ययूथपचेत:सु काममुद्दीपयन् मुहु: ॥ ४६ ॥
etasminn antare viṣṇuḥ sarvopāya-vid īśvaraḥ yoṣid-rūpam anirdeśyaṁ dadhāra-paramādbhutam
Mái tóc tuyệt đẹp của Người được kết vòng hoa mallikā nở rộ. Chiếc cổ kiêu sa được trang điểm bằng vòng cổ và cánh tay đeo những chiếc vòng bắp tay tinh xảo.
Because of the Supreme Lord’s assuming the form of a beautiful woman to arouse the lusty desires of the demons, a description of Her complete beauty is given here.
FAQs
Mohinī is Lord Viṣṇu’s enchanting feminine form, manifested during the churning of the ocean to accomplish a divine purpose—using perfect strategy to protect the rightful order and guide events toward dharma.
This verse describes the beauty and ornaments of Mohinī-mūrti—Her luxuriant hair, jasmine garland, jeweled neck ornaments, and armlets—highlighting the irresistible charm of Viṣṇu’s divine manifestation.
A devotee learns to trust that the Lord can resolve complex situations through higher wisdom; one should act sincerely in dharma while relying on divine guidance rather than anxiety or manipulation.