Prahlada's Tirtha Circuit — Prahlada’s Pilgrimage Circuit: Tirtha-Mahatmya from Naimisha to Rudrakoti and Shalagrama
तस्यां स्नात्वा समभ्यर्च्य वासुदेवं श्रियः पतिम् जगाम भूधरं द्रष्टुं वाराहं चक्रधारिणम्
tasyāṃ snātvā samabhyarcya vāsudevaṃ śriyaḥ patim jagāma bhūdharaṃ draṣṭuṃ vārāhaṃ cakradhāriṇam
وہاں (نرمدا میں) غسل کرکے اور شری پتی واسودیو کی باقاعدہ پوجا کرکے، وہ چکر دھاری ورہاہ کے درشن کے لیے پہاڑ پر گیا۔
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Purāṇic descriptions frequently preserve Viṣṇu’s core insignia (especially the cakra) across avatāras to assert identity: the avatāra is not a separate deity but Viṣṇu himself. Thus, ‘cakradhārin’ functions as a theological identifier as much as an iconographic detail.
‘Śriyaḥ pati’ emphasizes sovereignty, auspiciousness, and cosmic order—Lakṣmī signifies royal fortune and dharmic prosperity. In a tīrtha itinerary, it frames the pilgrim’s worship as seeking both liberation-oriented merit and auspicious well-being under Viṣṇu’s lordship.
Literally ‘mountain’ (earth-bearer), it likely denotes a specific elevated sacred site where a Varāha shrine/icon is located. The verse’s structure—bathe in Narmadā, worship Viṣṇu, then go to the mountain for Varāha-darśana—matches typical Purāṇic mapping of river-to-hill pilgrimage circuits.