Verse 10
Tripura
त्रिविष्टपं त्रिमुखं विश्वमातुर्नवरेखाः स्वरमध्यं तदीले । पुरं हन्त्रीमुखं विश्वमातू रवे रेखा स्वरमध्यं तदेषा । बृहत्तिथिर्दशा पञ्चादि नित्या सा षोडशी पुरमध्यं बिभर्ति ॥१०॥
त्रि-विष्टपम् । त्रि-मुखम् । विश्व-मातुः । नव-रेखाः । स्वर-मध्यम् । तत् । ईले । पुरम् । हन्त्री-मुखम् । विश्व-मातुः । रवे । रेखाः । स्वर-मध्यम् । तत् । एषा । बृहत्-तिथिः । दशा । पञ्च-आदि । नित्या । सा । षोडशी । पुर-मध्यम् । बिभर्ति ।
triviṣṭapaṃ trimukhaṃ viśvamātur navarekhāḥ svaramadhyaṃ tadīle | puraṃ hantrīmukhaṃ viśvamātū rave rekhā svaramadhyaṃ tadeṣā | bṛhattithiḥ daśā pañcādi nityā sā ṣoḍaśī puramadhyaṃ bibharti ||10||
میں اُس تریپورا کی حمد کرتا ہوں: تین جہانوں کی جنت، تین رُخی، کائنات کی ماں؛ جس کی نو ریکھائیں ہیں اور جس کا مرکز ‘سور’ (مرکزی نکتہ/آواز) ہے۔ یہی وہ پور (شہرِ باطن) ہے جس کا چہرہ آلودگیوں کے قاتل کا ہے؛ کائنات کی ماں؛ ‘رَو’ (گونج) میں ریکھائیں ہیں اور اس کا مرکز ‘سور’ ہے۔ وہ نِتیا، جو پندرہ سے آغاز کرتی ہے، عظیم تِتھی، سولہویں، پور کے مرکز کو سنبھالتی ہے۔
I praise that (Tripurā), the heaven of three (worlds), three-faced, the Mother of the universe, having nine lines, whose center is the ‘svara’ (the central point/sound). This is the city (pura) with the face of the slayer (of impurities), the Mother of the universe; in the ‘rava’ (resonance) are the lines; its center is the ‘svara’. She, the eternal one beginning with the fifteen (nityās), the great lunar day (tithi), the sixteenth, bears the center of the city.