या गतिः सर्वजंतूनां द्वारकापुरवासिनाम् । सा गतिर्दुर्लभा नूनं मुनीनामूर्द्ध्वरेतसाम्
yā gatiḥ sarvajaṃtūnāṃ dvārakāpuravāsinām | sā gatirdurlabhā nūnaṃ munīnāmūrddhvaretasām
دوارکا پوری میں بسنے والے تمام جاندار جس منزل کو پاتے ہیں، وہی منزل یقیناً ضبطِ نفس والے، اُردھوریتس تپسوی مُنیوں کے لیے بھی دشوار الحصول ہے۔
Prahlāda (continued)
Tirtha: Dvārakā-purī
Type: kshetra
Scene: Two paths contrasted: austere sages in forest meditation and, in parallel, ordinary Dvārakā residents engaged in simple worship—yet surrounded by a higher radiance indicating rarer attainment.
The kṣetra’s grace can grant a spiritual goal that even severe ascetic discipline may struggle to reach—highlighting tīrtha-prabhāva.
Dvārakā-pura, whose residents are promised an exceptionally rare spiritual destiny.
None directly; the verse contrasts kṣetra-residence with ascetic effort to emphasize Dvārakā’s unique potency.