विना सदाशिवं योहि संसारं तर्तुमिच्छति । स मूढो हि महापापः शिवद्वेषी न संशयः
vinā sadāśivaṃ yohi saṃsāraṃ tartumicchati | sa mūḍho hi mahāpāpaḥ śivadveṣī na saṃśayaḥ
جو سداشِو کے بغیر سنسار کے سمندر سے پار اُترنا چاہے، وہ یقیناً گمراہ ہے—بڑا گنہگار اور شِو کا دشمن؛ اس میں کوئی شک نہیں۔
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced; explicit speaker appears in v.20)
Tirtha: Kedāra (Kedāranātha)
Type: kshetra
Scene: A person struggling in a dark ocean labeled saṃsāra, while a radiant Sadāśiva offers a boat/hand; in contrast, a shadowy figure turns away in pride, symbolizing delusion and śiva-dveṣa.
Liberation from saṃsāra is inseparable from devotion to Sadāśiva; rejecting Śiva is portrayed as spiritual delusion.
The Kedāra region frames the discourse, but the verse focuses on the universal salvific role of Sadāśiva rather than a named site.
No particular ritual is stated; the prescription is reliance on and devotion to Sadāśiva.