जय देव महाराज वयं हि तव किंकराः । नरकस्य विवृद्ध्यर्थं साधिकाराः कृतास्त्वया
jaya deva mahārāja vayaṃ hi tava kiṃkarāḥ | narakasya vivṛddhyarthaṃ sādhikārāḥ kṛtāstvayā
فتح ہو، اے الٰہی مہاراج! ہم بے شک تیرے خادم ہیں۔ دوزخ کی سلطنت کے بڑھانے کے لیے تو نے ہمیں اختیار کے ساتھ مقرر کیا۔
Pātakanāyakāḥ (speaking to Yama)
Scene: A group of dark, fear-struck pāpa-personifications or hell-agents bowing and praising a ‘divine great king’ (their overlord), confessing their appointed role in expanding Naraka’s reach.
Sin and punishment are depicted as operating under a higher moral governance—Yama’s authority within dharmic order.
None; this is a narrative dialogue about naraka’s administration.
No explicit ritual here.