Shloka 87
त्रिशिरा-प्रबोधनम् तथा नरान्तक-वधः
Trisira’s Counsel and the Slaying of Naranthaka
अङ्गदस्यवचश्श्रुत्वाप्रचुक्रोधनरान्तकः ।सन्दश्यदशनैरोष्ठंन्वििश्श्वस्यभुजङ्गवत् ।।।।अभिगम्याङ्गदंक्रुद्धोवालिपुत्रंनरान्तकः ।प्रासंसमाविध्यतदाङ्गदायसमुज्ज्वलन्तंसहसोत्ससर्ज ।स वालिपुत्रोरसिवज्रकल्पेबभूवभग्नोन्यपतच्चभूमौ ।।।।
aṅgadasya vacaḥ śrutvā pracakrodha narāntakaḥ | sandaśya daśanair oṣṭhaṁ niviśvasya bhujaṅgavat || abhigamya aṅgadaṁ kruddho vāli-putraṁ narāntakaḥ | prāsaṁ samāvidhya tadā aṅgadāya samujjvalantaṁ sahasotsasarja | sa vāli-putrorasi vajra-kalpe babhūva bhagno nyapatac ca bhūmau ||
انگد کے کلام کو سن کر نارانْتک غضب سے بھڑک اٹھا؛ دانتوں سے ہونٹ کاٹ کر سانپ کی طرح پھنکارا۔ پھر غصّے میں والی کے پتر انگد کے قریب آیا اور نہایت زور سے ایک دہکتا ہوا نیزہ انگد کی طرف پھینک دیا۔ مگر وہ نیزہ انگد کے سینے پر وجر کے مانند ٹکرا کر ٹوٹ گیا اور زمین پر آ گرا۔
Hearing Angada's words Naranthaka flew into a rage. Biting his lips with teeth, hissing like a serpent Naranthaka stood before Angada. He hurled his spear glowing like fire on Angada's chest violently. It struck Angada and shattered, went round, and fell.
FAQs
Uncontrolled anger clouds judgment and leads to failure; dharma favors steadiness over rage, even in warfare.
Narāntaka, provoked by Aṅgada’s challenge, throws a spear that strikes Aṅgada but breaks apart and drops harmlessly.
Aṅgada’s steadfastness under attack (and the implied futility of rage-driven violence).