विभीषणोपदेशः
Vibhishana’s Counsel to Ravana and the Catalogue of Omens
शैलाग्रचयसङ्काशंशैलशृङ्गमिवोन्नतम् ।सुविभक्तमहाकक्षंमहाजनपरिग्रहम् ।।।।
śailāgracayasaṅkāśaṃ śailaśṛṅgam ivonnatam | suvibhaktamahākakṣaṃ mahājanaparigraham ||
راون کا محل پہاڑ کی چوٹی پر جمی ہوئی چوٹیوں کے انبار کی مانند بلند تھا؛ گویا پہاڑی شِکھر کی طرح سربلند، اس کے عظیم ایوان کشادہ حصّوں میں خوب تقسیم تھے اور اس میں بے شمار لوگ بھرے ہوئے تھے۔
Like a lofty mountain top, and like a summit of a mountain, Ravana's palace was a supreme one, divided into many spacious sections and surrounded by many people.
The verse sets a contrast often used in the Ramayana: outward grandeur does not guarantee inner righteousness; dharma is measured by conduct, not splendor.
The epic voice describes the imposing royal palace as the setting in which later counsel and conflict unfold.
Not a direct virtue, but a narrative emphasis on discernment: readers are invited to distinguish power and magnificence from dharmic legitimacy.