Shloka 29
The Vision of Rāma’s Royal Capital
and the Meeting at Nandigrāma
दृष्ट्वा समुत्तीर्णमिमं रामचंद्रं सुरैर्युतम् । भरतो भ्रातृविरहक्लिन्नं धीमान्ददर्श ह । हर्षाश्रूणि प्रमुंचंश्च दंडवत्प्रणनाम ह
dṛṣṭvā samuttīrṇamimaṃ rāmacaṃdraṃ surairyutam | bharato bhrātṛvirahaklinnaṃ dhīmāndadarśa ha | harṣāśrūṇi pramuṃcaṃśca daṃḍavatpraṇanāma ha
جب بھرت نے دیوتاؤں کے ساتھ لوٹے ہوئے رام چندر کو دیکھا تو وہ دانا، بھائی کی جدائی سے تر دل لیے، انہیں دیکھ کر خوشی کے آنسو بہاتا ہوا دَندوت کی طرح سجدہ ریز ہو گیا۔
Narrator (Purāṇic narration; specific dialogue speaker not explicit in the given śloka)
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: karuna
Sandhi Resolution Notes: समुत्तीर्णम्+इमम् → समुत्तीर्णमिमम्; सुरैः+युतम् → सुरैर्युतम्; धीमान्+ददर्श → धीमान्ददर्श; प्रमुंचन्+च → प्रमुंचंश्च; दण्डवत्+प्रणनाम → दण्डवत्प्रणनाम; (प्रणनाम)+ह → प्रणनाम ह (particle).
FAQs
It highlights loving devotion expressed through humility and reverence—Bharata’s tears of joy and full prostration upon seeing Rāma.
It underscores Rāma’s divine stature and the cosmic significance of his presence, intensifying Bharata’s awe and devotion.
It conveys steadfast loyalty, reverence for dharma, and the purity of familial love—meeting separation with patience and reunion with humility.