The Glory of the Divine Name and the Doctrine of Name-Offenses
Nāma-aparādha
शौनक उवाच । श्रीपदं विष्णुचरितं सर्वोपद्रवनाशनम् । सर्वपापक्षयकरं दुष्टग्रहनिवारणम्
śaunaka uvāca | śrīpadaṃ viṣṇucaritaṃ sarvopadravanāśanam | sarvapāpakṣayakaraṃ duṣṭagrahanivāraṇam
شونک نے کہا: ‘وشنو کے چرتِر کا مقدس شری پد ہر آفت کو مٹانے والا، تمام گناہوں کو زائل کرنے والا، اور بدخیم گرہوں (نحس فلکی اثرات) کو دور کرنے والا ہے۔’
Śaunaka
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
Type: tirtha
Sandhi Resolution Notes: śrīpadaṃ → śrī-padam; viṣṇucaritaṃ → viṣṇu-caritam; sarvopadravanāśanam → sarva-upadrava-nāśanam; sarvapāpakṣayakaraṃ → sarva-pāpa-kṣaya-karam; duṣṭagrahanivāraṇam → duṣṭa-graha-nivāraṇam.
The speaker is Śaunaka, and he praises Śrīpada in connection with Viṣṇu’s carita (deeds/glory), presenting it as a powerful, protective sacred recitation/tradition.
Duṣṭa-graha can refer to harmful seizing forces (spirits) and also to inauspicious astral/planetary influences; the verse states that devotion to/recitation of Viṣṇu’s glory wards these off.
It emphasizes śravaṇa/kīrtana of Viṣṇu’s deeds as a means of purification (sin-destruction) and protection (removal of calamities), encouraging devotional reliance on sacred remembrance.