Yamavākya
The Words of Yama
प्रयांति वैष्णवं लोकमुपोष्य हरिवासरम् । मनुजाः पितृभिः सार्द्धं तथैव च पितामहैः ॥ १३ ॥
prayāṃti vaiṣṇavaṃ lokamupoṣya harivāsaram | manujāḥ pitṛbhiḥ sārddhaṃ tathaiva ca pitāmahaiḥ || 13 ||
ہری کے واسوَر کا روزہ رکھ کر انسان اپنے باپوں کے ساتھ اور اسی طرح اپنے داداؤں کے ساتھ ویشنو کے لوک کو پہنچتے ہیں۔
Sūta (narrating the Narada–Sanatkumāra dialogue)
Vrata: Hari-vāsara upavāsa (fast on Hari’s day)
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It declares that fasting on Harivāsara (commonly understood as Ekādaśī) is a powerful Vaiṣṇava vow that leads the devotee to Viṣṇu’s abode, emphasizing liberation-oriented merit (mokṣa-prada puṇya).
The verse frames bhakti as practical observance—upavāsa on Hari’s day—showing that devotion expressed through vrata-dharma culminates in reaching the Vaiṣṇava realm.
Ritual discipline and calendrical observance are implied: identifying Harivāsara/Ekādaśī according to tithi (lunar day) aligns with Jyotiṣa-based vrata timing within Purāṇic practice.