Matsya Purana — Devayānī–Śarmiṣṭhā Dialogue: Yayāti’s Transgression
*शौनक उवाच श्रुत्वा कुमारं जातं सा देवयानी शुचिस्मिता चिन्तयाविष्टदुःखार्ता शर्मिष्ठां प्रति भारत //
*śaunaka uvāca śrutvā kumāraṃ jātaṃ sā devayānī śucismitā cintayāviṣṭaduḥkhārtā śarmiṣṭhāṃ prati bhārata //
شونک نے کہا—بیٹے کی پیدائش سن کر پاک مسکراہٹ والی دیویانی فکر میں ڈوب گئی اور غم سے نڈھال ہوئی؛ اے بھارت، اس کا دل شرمِشٹھا کی طرف متوجہ ہو گیا۔
Nothing directly—this verse is part of a royal lineage narrative, focusing on domestic rivalry and succession rather than cosmic creation or Pralaya.
It highlights the household tensions that arise around heirs and legitimacy; in Purāṇic ethics, such emotions and rivalries are cautions for rulers and householders to uphold fairness, restraint, and dharma in family governance.
No Vāstu, temple-building, or ritual procedure is stated in this verse; it functions as narrative setup for interpersonal conflict within a royal household.