Shloka 1
Adhyaya 64 — Kalavati (Vibhavari) Offers Herself and the Padmini Vidya to Svarocisha
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे स्वारोचिषे मन्वन्तरे त्रिषष्टितमोऽध्यायः । चतुःषष्टितमोऽध्यायः- ६४ ।
मार्कण्डेय उवाच एवं विमुक्तरोगा तु कन्यका तं मुदान्विता ।
स्वरोचिषमुवाचेदं शृणुष्व वचनं प्रभो ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe svārociṣe manvantare triṣaṣṭitamo ’dhyāyaḥ / catuḥṣaṣṭitamo ’dhyāyaḥ 64 / mārkaṇḍeya uvāca evaṃ vimuktarogā tu kanyakā taṃ mudānvitā / svarociṣam uvāca idaṃ śṛṇuṣva vacanaṃ prabho
یوں شری مارکنڈےیہ پران کے سواروچِش منونتر میں تریسٹھواں باب ختم ہوا۔ اب چونسٹھواں باب شروع ہوتا ہے۔ مارکنڈےیہ نے کہا—تب وہ کنیا بیماری سے آزاد ہو کر خوشی سے بھر گئی اور سواروچِش سے بولی—اے بھگون، میری بات سنئے۔
FAQs
Joy after cure becomes the ground for gratitude and reciprocity; the healed person seeks to respond meaningfully to benefaction.
Manvantara: the colophon explicitly situates the narration within the Svārociṣa Manu cycle, a hallmark Purāṇic structuring device.
The shift of chapter indicates a shift of inner state—from affliction to agency—where the once-suffering character now initiates speech and offering.