Adhyaya 62 — Sumati's Tale
तेन चाधिष्ठितः सोऽथ प्रभामण्डलमध्यगः ।
व्यदीपयत तं देशं मूर्तिमानिव हव्यवाट् ॥
tena cādhiṣṭhitaḥ so ’tha prabhāmaṇḍalamadhyagaḥ | vyadīpayata taṃ deśaṃ mūrtimān iva havyavāṭ ||
اس آگ سے معمور ہو کر وہ نور کے حلقے میں کھڑا ہوا اور اس سارے مقام کو روشن کرنے لگا، گویا آگ ہی مجسم ہو گئی ہو۔
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
When sacred power (agni/tejas) is properly ‘installed’ (adhiṣṭhita), it becomes evident in conduct and presence—illumination here doubles as both literal brilliance and the clarity that accompanies dharmic power.
Kathā (narrative) and ritual-theology; not a pañcalakṣaṇa unit.
The ‘circle of radiance’ suggests an aura-like maṇḍala: an inner fire produces an outer field, indicating correspondence between inner realization and outer manifestation.