Shloka 25
सहदेवस्य गोसंख्य-तन्तिपाल-रूपेण विराट-समागमः | Sahadeva’s Audience with Virāṭa as Cattle-Enumerator
Tantipāla
राजा विराट: सुश्रोणि दृष्टवा वपुरमानुषम् । विहाय मां वरारोहे गच्छेत् सर्वेण चेतसा,सुन्दर नितम्बोंवाली सुन्दरी! तुम्हारे सम्पूर्ण अंग सुन्दर हैं। राजा विराट तुम्हारा यह दिव्य रूप देखते ही मुझे छोड़कर सम्पूर्ण चित्तसे तुम्हींमें आसक्त हो जायँगे
rājā virāṭaḥ suśroṇi dṛṣṭvā vapur amānuṣam | vihāya māṃ varārohe gacchet sarveṇa cetasā ||
وَیشَمپایَن نے کہا—اے خوشکمر، اے بلند مرتبہ دوشیزہ! جب راجا وِراٹ تمہارا یہ غیرِ معمولی حسن دیکھے گا تو مجھے چھوڑ دے گا اور پورے دل و دماغ سے تم ہی میں مبتلا ہو جائے گا۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary beauty can provoke powerful attachment and distraction, implying an ethical caution: unchecked desire can override prior loyalties and sound judgment.
Vaiśampāyana narrates a remark addressed to a beautiful woman, stating that if King Virāṭa were to see her superhuman form, he would forsake the speaker and become completely absorbed in her.