Shloka 66
अध्याय ५८ — वानरध्वजस्य महेन्द्रास्त्रप्रयोगः
Chapter 58: Arjuna’s Deployment of the Indra-Weapon
न च बाणान्तरे वायुरस्य शक््नोति सर्पितुम् । अनिशं संदधानस्य शरानुत्सूजतस्तथा
na ca bāṇāntare vāyur asya śaknoti sarpitum | aniśaṁ saṁdadhānasya śarān utsṛjatās tathā |
اس کے تیروں کے درمیان سے ہوا بھی سرک نہیں سکتی تھی۔ کُنتی نندن ارجن بغیر رکے مسلسل تیر اٹھاتا، کمان پر چڑھاتا اور چھوڑتا جاتا تھا—اس کی ان حرکات میں پل بھر کا بھی وقفہ کسی کو دکھائی نہ دیتا تھا۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores disciplined mastery: sustained attention and practiced control can make action seamless and effective. In the epic’s ethical frame, such prowess is valued when governed by duty (kṣatriya-dharma) rather than impulse.
Vaiśampāyana describes Arjuna’s extraordinary rate and continuity of archery—he fits and releases arrows without pause, creating a barrage so dense that even wind cannot pass between the arrows.