अध्याय ५८ — वानरध्वजस्य महेन्द्रास्त्रप्रयोगः
Chapter 58: Arjuna’s Deployment of the Indra-Weapon
तथैव दिव्यं गाण्डीवं धनुरादाय पाण्डव: । शत्रुघ्नं वेगवान् हृष्टो भारसाधनमुत्तमम्
tathaiva divyaṃ gāṇḍīvaṃ dhanur ādāya pāṇḍavaḥ | śatrughnaṃ vegavān hṛṣṭo bhārasādhanam uttamam ||
اسی طرح تیزرو اور مسرور پانڈوپُتر ارجن نے وہ عالی و الٰہی گاندیو کمان اٹھائی جو بڑے بوجھ کو سہنے والی اور دشمنوں کو نیست و نابود کرنے والی تھی۔ پھر اس نے سونے سے آراستہ، رنگا رنگ اور درخشاں تیروں کی جھڑی لگا دی؛ اور اپنی کمان سے چھوٹنے والے تیروں کے جھنڈ کے ذریعے آچاریہ درون کی تیر-بارش کو فوراً روکتا اور توڑتا چلا گیا۔ وہ منظر نہایت عجیب و شگفتہ تھا۔
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights disciplined strength: even in battle, excellence lies in controlled skill and steadfast purpose—meeting force with mastery rather than uncontrolled fury, reflecting the kṣatriya ideal of duty-bound courage.
Vaiśampāyana describes Arjuna seizing the divine Gāṇḍīva and unleashing rapid volleys of arrows that neutralize Droṇa’s arrow-rain, creating a striking, almost miraculous spectacle of countering weaponry.