Shloka 193
धृतराष्ट्रस्य क्रतु-प्रवर्तनम् तथा पाण्डवानां निमन्त्रण-प्रतिवचनम्
Dhṛtarāṣṭra’s Sacrifice Commences and the Pandavas’ Reply to the Invitation
वैकर्तनं परीप्सन्तो गन्धर्वान् समवाकिरन् । उन्होंने कर्णको आगे करके पुनः बड़े वेगसे गन्धर्वोका सामना किया। उनके साथ रथोंका विशाल समूह था। वे रथोंको विचित्र गतियोंसे चलाते हुए कर्णकी रक्षा करने और गन्धर्वोपर बाण बरसाने लगे
vaikartanaṁ parīpsanto gandharvān samavākiran |
وَیشَمپایَن نے کہا—وَیکرتن (کرن) کو بچانے کی خواہش سے انہوں نے گندھروؤں پر تیروں کی بوچھاڑ کر دی۔ کرن کو آگے رکھ کر وہ پھر بڑے زور و رفتار سے گندھروؤں سے جا ٹکرائے؛ اُن کے ساتھ رتھوں کا ایک عظیم جُھنڈ تھا۔ وہ رتھوں کو طرح طرح کی چالوں سے چلاتے ہوئے کرن کی حفاظت کرتے اور گندھروؤں پر تیر برساتے رہے۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the dharmic complexity of loyalty: protecting one’s comrade (Karna) is treated as a duty, yet the chosen means—swift, forceful counterattack—also shows how allegiance can intensify violence. It invites reflection on when protection becomes escalation and how kṣatriya duty balances defense with restraint.
The Kaurava side, intent on safeguarding Karna (Vaikartana), advances again against the Gandharvas. With a large chariot contingent moving in varied maneuvers, they form a protective screen around Karna while simultaneously showering the Gandharvas with arrows.