कृतयुगवर्णनम् तथा राजधर्मोपदेशः
Kṛtayuga Description and Instruction on Royal Dharma
गड्डां शतद्रं सीतां च यमुनामथ कौशिकीम् । चर्मण्वतीं वेत्रवर्ती चन्द्रभागां सरस्वतीम्
gaṅgāṁ śatadrūṁ sītāṁ ca yamunām atha kauśikīm | carmaṇvatīṁ vetravatīṁ candrabhāgāṁ sarasvatīm ||
اے نرश्रेष्ठ! پھر میں اُس مہاتما بچے کے پیٹ میں گھومنے لگا۔ گھومتے ہوئے میں نے وہاں گنگا، شتدرُو، سیتا، یمنا، کوشکی، چرمَنوتی، ویتروتی، چندربھاگا اور سرسوتی—ان مقدس ندیوں کو دیکھا۔
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the sanctity of India’s rivers as tīrthas—sources of purification and dharmic merit—implying that remembrance or vision of sacred places can itself be spiritually elevating, even in unusual life situations.
The narrator (in Vaiśampāyana’s frame) describes a wondrous experience of moving about within the belly of a great child and, during that wandering, beholding a sequence of renowned rivers—an inner pilgrimage-like vision of sacred geography.