Nara-Nārāyaṇa Precedent and Bhīṣma’s Counsel on Kṛṣṇa–Arjuna; Karṇa’s Reply
नरनारायणावेतौ लोकाल्लोकं समास्थितौ । ऊर्जितौ स्वेन तपसा महासत्त्वपराक्रमौ
naranārāyaṇāv etau lokāl lokaṃ samāsthitau | ūrjitau svena tapasā mahāsattvaparākramau ||
وَیشَمپایَن نے کہا—یہ دونوں، نر اور نارائن، ایک جہان سے دوسرے جہان کی طرف بڑھتے ہوئے عام مخلوقات کی دسترس سے آگے نکل گئے ہیں۔ اپنے ہی تپسیا (ریاضت) سے قوت پا کر یہ عظیم روحانی تجلّی اور بہادری کے پرَاکرم سے درخشاں ہیں۔ تپسیا کی قوت کے اثر سے یہ بھولोक (ارضی عالم) سے اٹھ کر برہما لوک تک جا پہنچے ہیں—باطنی آگ اور نورانی چمک سے روشن۔
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights tapas (disciplined austerity) as a transformative spiritual force: inner restraint and sustained practice generate tejas (radiance) and elevate one’s state of being, symbolized by moving from one loka to a higher loka.
Vaiśampāyana describes the extraordinary stature of the twin sages Nara and Nārāyaṇa: empowered by their own austerities, they transcend ordinary realms and are portrayed as reaching a higher world (understood in context as Brahmaloka), shining with great spiritual and heroic potency.