Adhyaya 32: Saṃjaya’s Return, Audience with Dhṛtarāṣṭra, and Ethical Admonition
दानं होम॑ देवतं मड़़लानि प्रायश्चित्तान विविधाँललोकवादान् । एतानि यः कुरुते नैत्यकानि तस्योत्थानं देवता राधयन्ति
dānaṃ homaṃ devatā-maṅgalāni prāyaścittāni vividhāṃl loka-vādān | etāni yaḥ kurute nityakāni tasyotthānaṃ devatā rādhayanti ||
جو روزمرہ کے لائق فرائض—یعنی دان، ہوم، دیوتاؤں کی پوجا، منگل کرم، کفّارہ و توبہ کے اعمال، اور دنیا میں منظور شدہ گوناگوں رسم و رواج—باقاعدگی سے بجا لاتا ہے، اس کی ترقی و خوشحالی کو دیوتا خود کامیاب کرتے ہیں۔
विदुर उवाच
Steady adherence to daily dharmic disciplines—charity, worship, sacrificial offering, auspicious rites, and expiation—creates moral and spiritual order, and that order is portrayed as drawing divine support for one’s welfare and advancement.
Vidura is instructing on right conduct in the Udyoga Parva’s counsel-setting, emphasizing that prosperity and uplift are grounded not merely in strategy or power but in consistent performance of prescribed and socially sanctioned dharmic practices.