Udyoga-parva Adhyāya 3 — Sātyaki on Inner Disposition, Legitimacy, and Coercive Readiness
यदि कुन्तीसुतं गेहे क्रीडन्तं भ्रातृभि: सह । अभिगम्य जयेयुस्ते तत् तेषां धर्मतो भवेत् । समाहूय तु राजानन क्षत्रधर्मरतं सदा
yadi kuntīsutaṃ gehe krīḍantaṃ bhrātṛbhiḥ saha | abhigamya jayeyus te tat teṣāṃ dharmato bhavet | samāhūya tu rājānaṃ kṣatradharmarataṃ sadā |
اگر کُنتی کا بیٹا یُدھِشٹھِر اپنے گھر میں بھائیوں کے ساتھ جُوا کھیل رہا ہوتا اور وہ کورو وہاں جا کر اسے ہرا دیتے تو وہ فتح ان کی طرف سے دھرم کے مطابق کہی جا سکتی تھی۔ مگر انہوں نے ہمیشہ کشتریہ دھرم میں رَت رہنے والے راجا یُدھِشٹھِر کو بلا کر فریب اور دغا سے اسے مغلوب کیا۔
वैशम्पायन उवाच
A victory is ethically valid only when gained through fair and appropriate means; defeating someone through summons, manipulation, and deceit cannot be justified as ‘dharma’, even if it produces a technical win.
The speaker contrasts a hypothetical fair contest—approaching Yudhiṣṭhira at home during play and winning—against what actually occurred: Yudhiṣṭhira was summoned and then defeated through trickery, highlighting the moral stain behind the Kauravas’ earlier success.