उद्योगपर्व — अध्याय १४० (कृष्णेन कर्णं प्रति पाण्डवबल-वैशिष्ट्यप्रदर्शनम्) / Udyoga Parva, Chapter 140
Krishna’s appraisal of Pandava advantage and war portents
शस्त्रेण निधन गच्छेत् समृद्ध क्षत्रमण्डलम् | कुरुक्षेत्रे पुण्यतमे त्रैलोक्यस्थापि केशव,केशव! कुरुक्षेत्र तीनों लोकोंके लिये परम पुण्यतम तीर्थ है। यह समृद्धिशाली क्षत्रियसमुदाय वहीं जाकर शस्त्रोंक आघातसे मृत्युको प्राप्त हो
śastreṇa nidhanaṁ gacchet samṛddha-kṣatra-maṇḍalam | kurukṣetre puṇyatame trailokya-sthāpi keśava keśava |
اے کیشو! یہ خوشحال لشکرِ کشتریہ، تری لوک میں مشہور سب سے مقدّس میدانِ کوروکشیتر میں جا کر ہتھیاروں کے وار سے موت پائے۔ کیونکہ کوروکشیتر تینوں جہانوں کے لیے اعلیٰ ترین مقدّس تیرتھ ہے۔
कर्ण उवाच
The verse frames death in righteous battle as an accepted culmination of kṣatriya-duty, and it links the ethical weight of war to sacred space: Kurukṣetra is portrayed as a tīrtha where even violent death is interpreted within a dharmic, consecrated horizon.
In Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Karna addresses Keśava (Kṛṣṇa), invoking Kurukṣetra’s sanctity and urging that the assembled warrior host proceed there, where the conflict will be decided and many will fall by weapons.