Previous Verse
Next Verse

Shloka 15

प्रकाशितस्त्वं स्वगुणैर्यशोगर्भगभस्तिभि: । शशाड्ककरसंस्पर्शै्द्यैरात्मप्रकाशितै:

prakāśitastvaṁ svaguṇair yaśo-garbha-gabhastibhiḥ | śaśāṅka-kara-saṁsparśair yair ātma-prakāśitaiḥ ||

برہمن نے کہا—تم اپنی ہی خوبیوں سے روشن ہو؛ نیک نامی کی وہ خود تاباں کرنیں جو چاندنی کی طرح نرم اور فرحت بخش لمس رکھتی ہیں، تمہیں منور کرتی ہیں۔ تمہاری فضیلت ہی تمہیں تابناک بناتی ہے اور قریب آنے والوں کے دلوں میں سکون اور رفعت پیدا کرتی ہے۔

प्रकाशितःmade manifest; illumined
प्रकाशितः:
Karta
TypeAdjective
Rootप्रकाशित (प्र+काश्)
FormMasculine, Nominative, Singular
त्वम्you
त्वम्:
Karta
TypeNoun
Rootयुष्मद्
FormMasculine, Nominative, Singular
स्वगुणैःby (your) own virtues
स्वगुणैः:
Karana
TypeNoun
Rootस्वगुण
FormMasculine, Instrumental, Plural
यशोगर्भगभस्तिभिःby rays whose core is fame (i.e., fame-filled beams)
यशोगर्भगभस्तिभिः:
Karana
TypeNoun
Rootयशोगर्भगभस्ति
FormFeminine, Instrumental, Plural
शशाङ्ककरसंस्पर्शैःby touches like the moon’s rays
शशाङ्ककरसंस्पर्शैः:
Karana
TypeNoun
Rootशशाङ्ककरसंस्पर्श
FormMasculine, Instrumental, Plural
यैःby which
यैः:
Karana
TypePronoun
Rootयद्
FormMasculine/Neuter, Instrumental, Plural
आत्मप्रकाशितैःself-luminous; self-illuminating
आत्मप्रकाशितैः:
Karana
TypeAdjective
Rootआत्मप्रकाशित
FormMasculine/Neuter, Instrumental, Plural

ब्राह्मण उवाच

ब्राह्मण (Brāhmaṇa, speaker)
शशाङ्क/चन्द्रमा (the Moon)

Educational Q&A

True radiance comes from inner virtue: good qualities generate ‘self-luminous’ renown that naturally comforts and benefits others, like the cool touch of moonlight.

A Brāhmaṇa addresses someone with respectful praise, using the metaphor of moonbeams to describe how the person’s virtues and good fame shine on their own and bring soothing influence to those around them.