भवन्तं स्वजनादस्मि सम्प्राप्तं श्रुववानहम् । अतत्त्वां स्वयमेवाहं द्रष्टम भ्यागतो द्विज
bhavantaṃ svajanād asmi samprāptaṃ śrutavān aham | atattvāṃ svayam evāhaṃ draṣṭum abhyāgato dvija brahman ||
ناگ نے کہا—میں نے اپنی ہی قرابت دار (بیوی) سے سنا کہ آپ یہاں تشریف لائے ہیں۔ اسی لیے، اے دوبارہ جنم لینے والے! اے برہمن! میں خود آپ کے دیدار کو آیا ہوں۔
नाग उवाच
The verse highlights dharmic etiquette: honoring a guest—especially a learned Brahmin—through prompt personal reception, respectful address, and the intention to offer audience and hospitality.
A Nāga reports that he learned of the Brahmin’s arrival from a family member and therefore comes in person to meet and see him, formally greeting him as ‘dvija’ and ‘brahman.’